Assassin’s Creed Syndicate is bijna uit en als groot Assassin’s Creed fan heb ik alle voorgaande delen gespeeld. Van kruistochten tot aan piraten en van Constantinopel tot aan de Amerikaanse Revolutie, ik heb het allemaal meegemaakt de afgelopen jaren. Hoog tijd dus om terug te blikken op mijn meest favoriete franchise!

Het was het najaar van 2011, de tijd met vele Gamerpro TV unboxings van verschillende najaarstoppers, zo ook van Assassin’s Creed. Assassin’s Creed: Revelations verscheen in dat najaar en toen ik mijn Animus Edition pre-order ging afhalen wist ik eigenlijk niet echt wat ik van deze game moest verwachten. Ik had wat gameplay van de voorgaande delen gezien, maar die heb ik nooit echt helemaal gespeeld, en waarom? Die vraag kan ik helaas niet beantwoorden, want ik was tenslotte nog een klein jongetje met veel dromen. Echter sinds ik mijn Animus Edition afhaalde en de game begon te spelen, raakte ik meteen verliefd. De sfeer, personages en de manier waarop de actie en combat gameplay was neergezet, was perfect voor het 14-jarige jonkie dat ik was. Al snel stopte ik met het spelen van Revelations om zo snel mogelijk deel 2 en Brotherhood te halen zodat ik de Ezio-trilogie van begin af aan kon ervaren.

Ezio Auditore Da Firenze. Een 17-jarige knul uit Florence wiens vader en broers worden vermoord, hij is uit op slechts één ding en dat is wraak. Als speler leer je al snel hoe de combat gevechten werken, want zo krijg je aan het begin van de game uitleg hierover en dien je een stel vijanden uit te schakelen. Ook ik, het 14-jarige jonkie leerde aan het begin van Revelations de combat al snel kennen. Ezio reist stad en land af om op zoek te gaan naar Rodrigo Borgia en de Piece Of Eden. Dit zijn een grote vijand en een belangrijk element in de game waarvan je zelf achter het antwoord komt door de game te spelen. In Assassin’s Creed Brotherhood en Revelations gaat het verhaal over de Piece of Eden nog verder en ook die games kennen vijanden die Ezio flink gaat aanpakken. Destijds was het voor mij af en toe een beetje lastig om het verhaal te begrijpen en al helemaal toen de naam ‘’Minerva’’ ter sprake kwam in de game. Enfin, genoeg over Assassin’s Creed II, want ik wil natuurlijk niet gaan spoilen.

De hoofdstad van Italië ontbrak helaas in het tweede deel, maar dit maakte Ubisoft het jaar daarop goed door Assassin’s Creed: Brotherhood uit te brengen. Het verhaal van Ezio gaat verder en dit keer reist de Florentijn af naar Rome. Dit deel kende hier en daar wat verbeterde combat elementen en opgepoetste menuutjes, maar voegde voor mij niet al te veel vernieuwing toe. Ook Revelations, het vervolg op Brotherhood, was iets verbeterd en kende wat nieuwe wapens als de hook blade en het gooien van rookbommen. Wat ik persoonlijk leuk vond aan Revelations waren de marktjes. De game speelt zich natuurlijk in Constantinopel af, het tegenwoordige Istanbul, en kende wat leuke dorpjes en steden met Turkse marktjes waar veel mensen liepen en boos begonnen te schelden wanneer je tijdens een (zij)missie tegen hen aanrende.

Genoeg over de setting en gameplay van Revelations, want de game draait natuurlijk om het verhaal. Heb ik het al over Desmond gehad? Ik heb het niet over Desmond gehad. Desmond is eigenlijk de hoofdpersoon van al deze Assassin’s Creed games en is een Assassin uit het hedendaagse tijdperk. In het eerste deel test hij als proefpersoon een nieuwe machine in het bedrijf Abstergo Industries uit genaamd de Animus. Met de Animus is het mogelijk om gedachten en herinneringen van historische mensen te herbeleven. Desmond gaat in de Animus liggen en zo beleeft hij het avontuur van Altaïr Ibn-La’Ahad. In Assassin’s Creed II, Brotherhood en Revelations beleeft hij dus het leven van Ezio Auditore, maar dan wel in een andere Animus die – hoe kan het ook anders – Animus 2.0. wordt genoemd.

Na drie mooie Assassin’s Creed games hebben we Ezio van een 17-jarige knul leren kennen tot een volwassen Assassin. In Revelations eindigt zijn verhaal dus ook doordat hij oud is geworden. Maar sterft Ezio dan ook? Het antwoord is nee. Natuurlijk ga ik niet spoilen wat het einde van Revelations is, al heeft Revelations gewoon met het verhaal van de franchise te maken en niet zozeer veel met Ezio, toch heeft Ubisoft bij de Animus Edition van Assassin’s Creed: Revelations een korte animatie-film geleverd genaamd Assassin’s Creed Members waarin de laatste jaren van Ezio’s leven worden vertoond. Het verhaal over de Piece of Eden sluit trouwens niet af bij dit deel, maar gaat verder bij Assassin’s Creed III.

Het nog steeds 14-jarige jonkie volgde de laatste weken voor zijn vijftiende verjaardag in november, wederom het verhaal van een nieuwe Assassin’s Creed game. Het was oktober 2012 toen Ubisoft met Assassin’s Creed III op de markt kwam en daarnaast ook een spin-off titel genaamd Assassin’s Creed III Liberation uitbracht op de PlayStation Vita. Assassin’s Creed III draait om de Amerikaanse Revolutie en was voor mij een mooie setting waarin bekende historische mensen als Thomas Jefferson, Benjamin Franklin en George Washington werden vertoond. Desmond stapt wederom in de Animus 2.0 om ditmaal in de huid te kruipen van Mohawk-Indiaan Ratonhnhaké:ton, beter bekend als Connor Kenway.

Connor is bij de Indiaanse stam van zijn moeder opgegroeid en had niets met de Assassins gemeen. Wie zijn vader precies is laat ik geheim, maar die heb ik wel in de video-versie van ‘’Terugblik op’’ Assassin’s Creed, genoemd. Na zijn kinderjaren is Connor een jongeman geworden die een oude man genaamd Achilles leert kennen. Achilles heeft wel wat gemeen met de Assassin orde, maar dat wordt pas in de volgende Assassin’s Creed games duidelijk. Deze oude man leert jouw dus de kneepjes van het Assassin vak waardoor je goed ben voorbereid om de Revolutie te zien overleven.

De game had grotere vernieuwingen ten opzichte van Brotherhood en Revelations. Mede doordat we in dit deel met een nieuwe protagonist aan de slag gaan en de game in een compleet ander tijdperk afspeelt. Zo heeft Connor ook wat modernere wapens waaronder een gun, touw speren om vijanden sluipend mee om te brengen en niet te vergeten, een tomahawk! Deze bekende hakbijl uit de tijd van de Indianen is ook het hoofdwapen van Connor en een wapen waar ook ik veel Britten in mootjes mee heb mogen hakken.

Een andere grote vernieuwing aan de game was fast travel. Zo kon je voor het eerst in de franchise snel naar andere locaties reizen, wat maar goed is ook, want Assassin’s Creed III had een veel grotere map dan de voorgaande delen. Steden als New York en Boston waren graphics sterk weergegeven waardoor duidelijk te zien was dat Ubisoft de fans iets nieuws wilde bieden. Ook Naval Combat was een nieuwe toevoeging aan de game. Dit zijn zeemissies waarin je met een groot schip ter water tegen de vijanden vecht. Het hoofdverhaal kende vier verplichte zeemissies en daarnaast waren er nog veertig verschillende zeemissies beschikbaar als zijmissie. Het afvuren van kanonnen en aansturen van matrozen werkte nog niet zo uitgebreid als dat later bij Assassin’s Creed IV: Black Flag wel het geval was.

Assassin’s Creed IV: Black Flag verscheen in oktober 2013 en de speler maakte kennis met Edward Kenway. Kenway? Jawel Kenway, je speelt in dit deel namelijk als de opa van Connor. De game speelt zich in de 18e eeuw af, een tijd waarin de wateren van het Amerikaanse continent beheerst werden door piraten. Zoals ik al zij groeide Connor op bij de stam van zijn moeder, omdat zijn vader een andere afkomst heeft en – door het verhaal van Assassin’s Creed III – niet langer meer welkom is bij deze stam. Dit verklaart dus dat de vader van Connor’s vader, Edward Kenway is.

De grootste vernieuwing in Black Flag ten opzichte van het voorgaande deel zijn de zeemissies. De Naval Combat is in dit deel namelijk nog veel uitgebreider, zo speelt maar liefst 60 procent van de hele game op zee af. Op zee kan je onder andere duiken, op walvissen jagen en schepen veroveren. Havana, Kingston en Nassau waren de drie steden waar Edward en zijn kameraden zich prima vermaakten zowel tijdens de verhaallijn als buiten het verhaal om.

Na een lekker jaartje op zee te hebben gezeten was het afgelopen jaar de tijd voor niet één maar twee Assassin’s Creed games. Namelijk Rogue en Unity. Assassin’s Creed: Rogue is de afsluiter van de Kenway trilogie waarin de speler speelt als Tempelier Sir Shay Patrick Cormac. Wat precies het verhaal erachter is dat Shay een Tempelier is (geworden) en niet een Assassin, ga ik niet spoilen. Wel speelt de game zich net voor Assassin’s Creed III af, namelijk tussen 1752 en 1761. Ook steden als New York zitten in de game, wat betekent dat ook personages uit Assassin’s Creed III in de game worden vertoond waaronder Achilles. Jawel de oude man die Connor leerde om een echte Assassin te worden, was in Assassin’s Creed: Rogue zelf nog een actieve Assassin.

Naast New York draait de game grotendeels om het verkennen van de gebieden in het noordelijk halfrond van de aarde. Dit doe je door net als in Black Flag, een schip te besturen. Zo bevat de game verschillende zeemissies waarin je tegen zowel de Assassin’s als tegen zeelui moet vechten. Natuurlijk moet Shay ook goed opletten op zijn vaarroute, want wegens dat de game op het noordelijk halfrond afspeelt, dien je zo nu en dan met je schip kanonnen af te vuren om door het ijs heen te varen. Daarnaast is het net als in Black Flag ook mogelijk om in het water te zwemmen, echter kan Shay wegens het koude klimaat niet al te lang in het water blijven.

Een nadeel aan Rogue was wel dat de game dezelfde bugs en glitches kende als in Assassin’s Creed III en Black Flag. Rogue was daarom ook een verplicht deel in de franchise om de Kenway trilogie af te sluiten. 13 november 2014 was niet alleen de dag waarop Rogue uitkam, maar op die dag verscheen ook een compleet nieuwe Assassin’s Creed game namelijk Assassin’s Creed: Unity.

In Unity speelt de speler als Arno Victor Dorian. Een Franse jongen die op 8-jarige leeftijd zijn vader ziet sterven. Hij groeit op bij François de la Serre, een Franse Tempelier leider die ook een dochter heeft genaamd Elise. Arno en Elise groeien samen op maar op een dag wordt ook Arno’s pleegvader, de la Serre, vermoord. Op een dag wordt hij lid van de Franse Assassin orde en al snel breekt de Franse Revolutie uit. Arno gaat op jacht naar de Tempeliers en helpt tussendoor de burgers die door de regering onderdrukt worden.

Door de vergrootte schaal van de game kende Unity op launch veel bugs en glitches waar Ubisoft al snel een harde pak slag van de spelers kreeg. Halve gezichten werden in animaties vertoond en voor mij voelde het lopen en beklimmen van daken in de wereld aan alsof het allemaal van karton was. Gelukkig bracht Ubisoft hier wat patches voor uit waardoor ik aan het begin van het jaar de Dead Kings DLC vrijwel zonder bugs heb kunnen spelen. Benieuwd naar deze DLC? Check dan hier het eerste deel van de let’s play. De review van Assassin’s Creed: Unity is hier te lezen.

Dit was natuurlijk nog lang niet alles, want zo’n 1900 woorden verder, heb ik nog lang niet alles binnen de Assassin’s Creed franchise besproken. Zo zijn er nog spin-off games als Assassin’s Creed Chronicles, comic books die zich onder andere met Russische Assassin’s afspelen, companion apps voor smartphones en is er zelfs momenteel een Assassin’s Creed film met Michael Fassbender in de maak.

Assassin’s Creed Syndicate wordt het negende deel binnen de main-games van Assassin’s Creed en is vanaf 23 oktober 2015 verkrijgbaar voor Xbox One en PS4 met een PC-release op 19 november. Ik kijk hier in ieder geval erg naar uit en verwacht de komende tijd dus nog veel meer Assassin’s Creed content op Gamerpro waaronder let’s play’s en een grote unboxing!