Het was de E3 van 2006 toen een trailer getoond werd van Final Fantasy Versus XIII. Deze game trok meteen mijn aandacht. Het was duister, het hoofdpersonage was een typische Final Fantasy held en het was behoorlijk gewelddadig. Inmiddels zijn we tien jaar verder en heeft Final Fantasy Versus XIII een lange ontwikkeling achter de rug. De game is eindelijk uit onder de naam Final Fantasy XV. In het decennium dat de game in ontwikkeling is geweest, zijn er duizenden andere games verschenen. Weten de makers het lange wachten te belonen met een topgame of is Final Fantasy XV wegens die lange ontwikkeling juist het tegenovergestelde geworden?

Dragon Ball Z is voor velen onder ons een groot punt uit onze jeugd. De tijden dat je na schooltijd rennend naar huis ging om vervolgens twintig minuten lang op Yorin te genieten van je favoriete helden in een heerlijk grootse anime. Er zijn dan ook veel games uitgebracht in de Dragon Ball Z-franchise die allemaal erg tof zijn. Maar jammer genoeg gaven deze fighting games niet allemaal het echte Dragon Ball Z gevoel. Toen in 2015 Dragon Ball Xenoverse uitkwam was ik ook behoorlijk verrast. De franchise had ik achter mij gelaten, maar bij het verschijnen van die game dacht ik, "ach, waarom ook niet?". Vanaf het moment dat ik die game opstartte, kreeg ik het Dragon Ball Z gevoel, alleen ontbraken er een aantal dingen. Dragon Ball Xenoverse 2 bevat juist deze ontbrekende elementen en heeft mij tijdens het spelen weer hetzelfde gevoel gegeven als dat ik vroeger kreeg bij het kijken van Dragon Ball Z op Yorin.

Fouten zijn er om van te leren. Zo dacht Ubisoft ook, door een vervolg op het in 2014 verschenen Watch Dogs uit te brengen. In dit tweede deel maken we kennis met Marcus Holloway, een hacker die zich aansluit bij de hackersgroep DedSec. Jouw doel is om met de hackersgroep ervoor te zorgen dat de mensheid niet onder controle wordt gehouden door het ctOS 2.0-systeem. Lukt het Marcus om de grote technologiebedrijven uit te schakelen die voor dit systeem verantwoordelijk zijn?

Waar Battlefield terug in de tijd keert, gaat Call of Duty juist vooruit. Zo ver vooruit dat dit nieuwe deel van de franchise in de ruimte afspeelt. De onthulling van de game in juni werd niet door iedereen positief ontvangen en veel personen bevooroordeelden de game. Persoonlijk vond ik Call of Duty: Black Ops III een toffe game. Weet Infinity Ward dit te overtreffen met Call of Duty: Infinite Warfare?

Tegenwoordig draaien de grootste game studios rondom sequels. Het strakke tijdschema en de risico averechtse houding van de ontwikkelaars zorgen in veel gevallen voor weinig verbluffend nieuwe toevoegingen, of verbeteringen aan een spel. Bij een shooter is een nieuw uiterlijk van een wapen gebruikelijk, maar verder is het vaak duimen voor iets als een nieuwe gamemodus. Het is dan ook goed om te weten waar de mensen achter Titanfall vandaan komen. De studio, Respawn Entertainment, is opgericht door de makers van Call of Duty die tot 2010 verantwoordelijk waren voor de franchise. Het zit vol met veteranen die de game industrie op shooter gebied nieuw leven hebben ingeblazen. Na twee jaar komt de studio met een vervolg dat vrijwel alles op de schop neemt en een waardige titanenstrijd aan gaat met Activision's paradepaardje.

Ik ben de stad zat. Altijd maar die drukte, auto's en vervelende mensen. Ik wil rust hebben en het liefste zo ver mogelijk van de drukke stad af wonen. Misschien is boer worden wel iets voor mij? Ik ben zeven jaar geleden verhuisd naar Noord-Brabant, PSV ligt in Noord-Brabant en die supporters schreeuwen toch ook altijd als boeren? Misschien is het wel voorbestemd...

Waar de meeste shooters van dit najaar zich in de toekomst afspelen, verrast DICE ons met Battlefield 1, door de Eerste Wereldoorlog als setting te nemen. Een oorlog die eigenlijk overschaduwt wordt door de Tweede Wereldoorlog. Is de Eerste Wereldoorlog eigenlijk wel interessant? Eerlijk gezegd ben ik een Call of Duty-speler en heb ik nooit echt iets met Battlefield gehad (judge me, I don’t care). In deze review bespreek ik zowel de single- als de multiplayer.

Voordat het laatste eindoordeel wordt geveld, is het erg belangrijk om te kijken of er niets over het hoofd wordt gezien. Aangezien we vorig jaar al de game voor de Xbox One hebben behandeld, krijg ik nu met de PlayStation 4-release van Rise of The Tomb Raider de kans om dat in een geschreven review te doen. Ik probeer een aantal punten vanuit een ander perspectief te behandelen en benoem natuurlijk ook de eventuele verbeteringen die deze versie met zich heeft meegebracht.