Laatste reviews
De toevoeging van een Season Pass aan grote titels is tegenwoordig een standaard ritueel. Veel spellen en spelers die ze spelen hebben zich er al aan overgegeven, en de populariteit ervan lijkt niet snel af te nemen. Nadat ontwikkelaars zoals Telltale Games het principe van episodische games onder de consumenten had gebracht, was het een kwestie van tijd voordat de grote bedrijven zich ook op dit terrein zouden wagen. Hitman doet niet alleen met deze strategie van games uitbrengen, het zet gelijk de lat hoog voor elk ander bedrijf die graag een graantje mee wil pikken.
In 2002 werden twee grote franchises gecombineerd. De werelden van Disney maakten kennis met de wereld van Final Fantasy in een game genaamd Kingdom Hearts. Het was voor zowel de liefhebbers van Disney als van Final Fantasy een must omdat je als Sora door de werelden van je favoriete films liep en van dichtbij meemaakte hoe de evenementen zich ontvouwde. We zijn nu vijftien jaar verder en inmiddels is Kingdom Hearts een enorme franchise geworden met games voor meerdere verschillende platformen en een tijdlijn die alle kanten is opgegaan. Na Kingdom Hearts 1.5 en 2.5 is dan nu het laatste deel verschenen dat zich voor Kingdom Hearts 3 afspeelt, namelijk Kingdom Hearts 2.8 Final Chapter Prologue.
Resident Evil staat bekend als misschien wel de grootste horror franchise aller tijden. De games begonnen met een set camera systeem waarbij de camera vast stond in een hoek en je jezelf met tank controls door de game manoeuvreerde. Bij Resident Evil 4 werd deze formule omgegooid naar een over-the-shoulders camera en ook deze stijl werd in drie games gehanteerd. Inmiddels zijn we aangekomen bij het zevende deel in de hoofdreeks en is de camera verandert naar een first-person setting. Dit is een aparte stijl voor de franchise, want zo was enkel in de spin-off games Resident Evil: Dead Aim en Resident Evil: The Umbrella Chronicles deze stijl aanwezig. Met Resident Evil 7 brengt Capcom de klassieke horror uit het eerste deel terug, maar dan in first-person.
Alhoewel de 3DS een fantastisch apparaat is om spellen buiten de deur te spelen, is het ook erg gelimiteerd in zijn mogelijkheden. Niet alleen grafisch, maar ook technisch delft het kleine apparaatje het onderspit aan diens grotere broer, de Wii U. Iets dat er zo simplistisch uitziet als Super Mario Maker 3DS, moet toch wel het tegendeel kunnen bewijzen?
Het was de E3 van 2006 toen een trailer getoond werd van Final Fantasy Versus XIII. Deze game trok meteen mijn aandacht. Het was duister, het hoofdpersonage was een typische Final Fantasy held en het was behoorlijk gewelddadig. Inmiddels zijn we tien jaar verder en heeft Final Fantasy Versus XIII een lange ontwikkeling achter de rug. De game is eindelijk uit onder de naam Final Fantasy XV. In het decennium dat de game in ontwikkeling is geweest, zijn er duizenden andere games verschenen. Weten de makers het lange wachten te belonen met een topgame of is Final Fantasy XV wegens die lange ontwikkeling juist het tegenovergestelde geworden?
Dragon Ball Z is voor velen onder ons een groot punt uit onze jeugd. De tijden dat je na schooltijd rennend naar huis ging om vervolgens twintig minuten lang op Yorin te genieten van je favoriete helden in een heerlijk grootse anime. Er zijn dan ook veel games uitgebracht in de Dragon Ball Z-franchise die allemaal erg tof zijn. Maar jammer genoeg gaven deze fighting games niet allemaal het echte Dragon Ball Z gevoel. Toen in 2015 Dragon Ball Xenoverse uitkwam was ik ook behoorlijk verrast. De franchise had ik achter mij gelaten, maar bij het verschijnen van die game dacht ik, "ach, waarom ook niet?". Vanaf het moment dat ik die game opstartte, kreeg ik het Dragon Ball Z gevoel, alleen ontbraken er een aantal dingen. Dragon Ball Xenoverse 2 bevat juist deze ontbrekende elementen en heeft mij tijdens het spelen weer hetzelfde gevoel gegeven als dat ik vroeger kreeg bij het kijken van Dragon Ball Z op Yorin.
Fouten zijn er om van te leren. Zo dacht Ubisoft ook, door een vervolg op het in 2014 verschenen Watch Dogs uit te brengen. In dit tweede deel maken we kennis met Marcus Holloway, een hacker die zich aansluit bij de hackersgroep DedSec. Jouw doel is om met de hackersgroep ervoor te zorgen dat de mensheid niet onder controle wordt gehouden door het ctOS 2.0-systeem. Lukt het Marcus om de grote technologiebedrijven uit te schakelen die voor dit systeem verantwoordelijk zijn?
Waar Battlefield terug in de tijd keert, gaat Call of Duty juist vooruit. Zo ver vooruit dat dit nieuwe deel van de franchise in de ruimte afspeelt. De onthulling van de game in juni werd niet door iedereen positief ontvangen en veel personen bevooroordeelden de game. Persoonlijk vond ik Call of Duty: Black Ops III een toffe game. Weet Infinity Ward dit te overtreffen met Call of Duty: Infinite Warfare?
Call of Duty is al een langlopende franchise, maar de serie kreeg bij het vierde deel, Modern Warfare, een echte boost. Veel mensen zijn begonnen met dit deel en hebben er mooie herinneringen aan. Daarom is het logisch dat als een Call of Duty-game remastered wordt, dat dat Modern Warfare wel moet zijn, de favoriet van veel Call of Duty-spelers.
Tegenwoordig draaien de grootste game studios rondom sequels. Het strakke tijdschema en de risico averechtse houding van de ontwikkelaars zorgen in veel gevallen voor weinig verbluffend nieuwe toevoegingen, of verbeteringen aan een spel. Bij een shooter is een nieuw uiterlijk van een wapen gebruikelijk, maar verder is het vaak duimen voor iets als een nieuwe gamemodus. Het is dan ook goed om te weten waar de mensen achter Titanfall vandaan komen. De studio, Respawn Entertainment, is opgericht door de makers van Call of Duty die tot 2010 verantwoordelijk waren voor de franchise. Het zit vol met veteranen die de game industrie op shooter gebied nieuw leven hebben ingeblazen. Na twee jaar komt de studio met een vervolg dat vrijwel alles op de schop neemt en een waardige titanenstrijd aan gaat met Activision's paradepaardje.









