Zoals ik destijds in mijn gamescom-preview al aangaf, hebben Saber Interactive als ontwikkelaar en Focus Entertainment als uitgever voor deze game de naam van John Carpenter aan de game weten te verbinden. Deze Hollywoodregisseur is onder andere bekend van de klassieke jaren 80 horrorfilms Halloween, The Fog en The Thing. Elementen uit deze films komen dan ook in de game aan bod, zoals humor, actie en horror, maar ook de soundtrack.

John Carpenter’s Toxic Commando is sinds 12 maart uit voor consoles en PC, maar heeft op 18 juni een grote update gekregen. Voor mij was dit een mooi moment om John Carpenter’s Toxic Commando nog een keer onder de loep te nemen, gezien ik mijn review bijna had afgerond. De zogenoemde Urban Blight-update voegt onder andere een nieuwe PvE-missie toe die zich één jaar na de gebeurtenissen van de game afspeelt. Mocht je benieuwd zijn naar gameplay van de missie, check dan onze livestream terug onderaan de review. De missie duurt zo’n 55 minuten en vond ik persoonlijk de beste missie van de game. Het is natuurlijk een epiloog voor spelers die de game hebben voltooid. Het vermakelijke is dat er een nieuw soort vijand aan de game is toegevoegd; de Hornet. Deze rondvliegende vijand kan jou zelfs oppakken, waardoor een van je teammaten de Hornet moet neerknallen om je te bevrijden. De Hornet is ook aan alle andere missies toegevoegd.

De update voegt ook twee voertuigen toe; de Forklift en Thrasher APC. De Forklift is een heftruck waarmee je tijdens de Urban Blight-missie een object moet verplaatsen. En de Thrasher APC is daarentegen een zwaar gepantserd voertuig dat raketten kan afvuren. Twee totaal verschillende, maar wat mij betreft vermakelijke toevoegingen. Verder zijn er zes nieuwe wapens toegevoegd, bestaande uit drie primaire wapens, één secundair wapen, één zwaar wapen en één melee-wapen. Tot slot introduceert de Urban Blight-update een Challenge Mode (Trials), waarin je dagelijkse, wekelijkse en seizoensgebonden uitdagingen kunt voltooien.

Het verhaal van John Carpenter’s Toxic Commando speelt zich af in 2034 en draait om Leon Dorsey, de CEO van Obsidian. Een bedrijf dat de zombieapocalyps heeft veroorzaakt doordat hun wetenschappelijk experiment uit de hand liep. Hierdoor verscheen de Sludge God uit de kern van de aarde. Dit is een wezen dat mensen in zombies en de aarde in slijm veranderde. Om het probleem op te lossen heeft Leon de Toxic Commando’s opgeroepen. Een groep huurlingen die de taak krijgt om de Sludge God te verslaan en de wereld te redden die wordt overheerst door zombies en vreemde wezens.

Dit alles ervaar je in een game die verdeeld is over drie acts, waarbij Act 1 en Act 3 uit slechts twee missies bestaan, en Act 2 uit vijf missies. In totaal bestaat de oorspronkelijke game dus uit negen missies. Elke PvE-missie duurt zo’n 30 tot 45 minuten. Als je dat uitrekent, begrijp je dan ook dat ik John Carpenter’s Toxic Commando al in ongeveer vijf uur tijd had uitgespeeld.

In elke missie dien je klusjes voor Leon Dorsey te klaren. Elke missie bestaat uit zo’n drie tot vijf hoofddoelen. Dit komt er vaak op neer dat je een locatie moet bereiken, hier wat moet uitvoeren en in de tussentijd de locatie moet verdedigen, waarna je apparatuur moet meenemen of juist de locatie moet opblazen. Zo moet je bijvoorbeeld op een locatie een militair voertuig vinden of een toren verdedigen. Niet heel bijzonder dus, maar het zorgt er in ieder geval voor dat je erop los kunt schieten en alle soorten vijanden kunt neerknallen die je tegenkomt. Op bepaalde momenten komen namelijk hordes zombies in meerdere waves achter elkaar op je afstormen. Op dit soort momenten laat de Swarm Engine al zijn kracht zien, met honderden vijanden en veel gore tegelijk in beeld, net zoals bij de enorme hordes in Space Marine 2.

De locaties bestaan vaak uit semi-open gebieden zoals een bos of een moeras, maar ook kom je op verlaten hoofdwegen en bij gebouwen zoals militaire complexen en industriegebouwen terecht. Soms beland je met een voertuig in een modderig gebied, waardoor je vast komt te zitten en met moeite het voertuig weer op gang moet laten komen. Dit deed mij denken aan de offroad-rijsimulatiegames MudRunner, SnowRunner en RoadCraft, die Saber Interactive de laatste jaren ook heeft ontwikkeld. Ook kan het voorkomen dat je voertuig beschadigd raakt, waarbij je deze handmatig moet repareren. Bij het repareren moet je de linkerbumper getimed indrukken. Doordat je John Carpenter’s Toxic Commando online met zijn vieren kunt spelen in co-op, kan één speler rijden terwijl de rest vanuit het voertuig op alle zombies schiet. Verder zijn er jerrycans in omgevingen te vinden om je voertuig bij te tanken wanneer nodig. Dit alles laat zien dat zelfs in een vermakelijke zombieshooter als John Carpenter’s Toxic Commando realisme aan te pas komt.

John Carpenter’s Toxic Commando draait echter om het Toxic Commando-team, een squad van vier personen, waarmee het veel leuker is om online met andere spelers te spelen dan alleen met de AI. Zelfs na het voltooien van alle missies bleef ik ze opnieuw spelen, omdat je ook skillpoints verdient en nieuwe wapens ontgrendelt voor je personage. De personages heten Astrid Xu, Cato Arman, Ruby Pelicano en Walter Irons en geen van de personages is aan een vaste class gebonden. Zo koos ik als personage voor Walter, omdat ik hem er cool vond uitzien, terwijl ik als class The Strike koos, gezien ik nogal van het aanvallen ben. De andere classes zijn Defender, Medic en Operator. Elke class heeft zijn eigen uitgebreide skill tree met zo’n 35 skills. De skills komen van pas om vijanden op verschillende wijzen te verslaan. Zo kan je door beide bumperknoppen in te drukken tijdelijk een speciale kracht uitvoeren met de rechtertrigger, die daarna weer moet worden opgeladen.

De vuurwapens zijn een beetje zoals je gewend bent van shooters, met assault rifles, handguns, SMG’s, shotguns en sniper rifles. Elk wapen heeft zijn eigen level. Bij een hoger level kun je weer nieuwe verbeteringen toepassen aan je wapens, zoals verbeterde vizieren, lopen, onderloopstukken, kolven, mondstukken, munitie, grepen en allerlei accessoires. Naast vuurwapens beschik je over een melee-wapen, dat je kunt wisselen met de linkerbumper. Dit kan een machete, knuppel of breekijzer zijn. En met de rechterbumper gooi je een granaat, landmijn of molotovcocktail om vijanden in de fik te zetten. Cocktail party, iemand?

Daarnaast kun je tijdens missies Sludgite, Residium en Mortite verzamelen. Dit zijn currencies die je gebruikt om upgrades uit te voeren. Zo zijn Sludgite kristallen die je gebruikt om wapenaccessoires en tier-upgrades te ontgrendelen. Residium en Mortite gebruik je voor het ontgrendelen van cosmetische items voor je personages, wapens en voertuigen, waarbij Mortite beschikbaar is bij hogere moeilijkheidsgraden.

De vier personages hebben genoeg ingesproken voice-lines met van die jaren 80-humor, maar heel grappig vond ik het niet. Aan het begin, midden en einde van een missie krijg je ook cutscenes met de vier personages te zien. Dus je komt niet snel van ze af. Het blijft een online co-opgame, maar wel met een verhaallijn die met de komst van de Urban Blight-update uit tien PvE-missies bestaat. En ja, ook in die nieuwste missie blijft de humor nagenoeg van hetzelfde niveau.

De vijanden in John Carpenter’s Toxic Commando variëren van de standaard Roamer- en Skunks-zombies tot aan ontploffende zombies zoals de Nukers, en de Goons die razendsnel achter je aanrennen en die je eigenlijk verplicht bent neer te knallen. De Stalkers zijn dan weer vijanden met de klassieke weakpoints, die roodgekleurd zijn en waar je makkelijk op kunt schieten. John Carpenter’s Toxic Commando heeft een cartoony uitstraling, maar tegelijkertijd zijn de omgevingen, vijanden en gore behoorlijk gedetailleerd. Het afslachten van zo’n enorme horde voelt daarom altijd heerlijk aan.

Als je in co-op dicht bij je teammaten blijft, is een missie op de normale moeilijkheidsgraad prima te overleven. De keren dat mijn team en ik doodgingen waren dan ook alleen op momenten dat we te ver van elkaar verwijderd waren. Je kunt je teammaten reviven en door hen revived worden als je neergaat. Maar je kunt ook medkitjes gebruiken om jezelf te healen. Ga je uiteindelijk volledig dood, dan kom je terecht in een Revival Pod en moet je wachten tot een van je teammaten je uit de pod redt. De Revival Pod ziet eruit als een soort slijmerig ei of cocon en is wel toepasselijk voor deze vieze zombiewereld waarin John Carpenter’s Toxic Commando zich afspeelt.

Wat mij opviel, is dat John Carpenter’s Toxic Commando drie maanden na release nog altijd genoeg online spelers heeft. Zo heb ik elke missie weten te voltooien met andere spelers. In sommige gevallen duurde het maximaal vijf minuten voordat drie andere spelers mijn match gejoint hadden. Zoals ik al aangaf, is het vormen van een squad met vier echte spelers veel leuker dan alleen met de AI. Gelukkig ondersteunt John Carpenter’s Toxic Commando dan ook crossplay tussen consoles en PC. Zelf heb ik tijdens mijn speelsessies geen verbindingsproblemen ervaren. Waar ik tijdens mijn previewsessie op afgelopen gamescom nog wat glitches tegenkwam, moet ik zeggen dat ik in de huidige staat van de game geen problemen heb ondervonden. Sinds launch zijn er vijf patches/updates uitgebracht om andere problemen op te lossen, zoals crashes en connectiviteitsproblemen, maar in de staat waarin ik John Carpenter’s Toxic Commando speelde, was alles stabiel.

Dat Saber Interactive John Carpenter’s Toxic Commando blijft ondersteunen is duidelijk. Voor release werd een roadmap getoond met alle content die tot eind dit jaar voor John Carpenter’s Toxic Commando uitkomt. Urban Blight was de eerste update en verscheen op 18 juni. De tweede gratis update wordt dit najaar verwacht en moet ammo mods, een nieuwe moeilijkheidsgraad, new defense set ups, een nieuwe vijand en nieuwe wapens en consumables met zich meebrengen. Hopelijk is John Carpenter’s Toxic Commando tegen die tijd nog net zo levendig als nu. Ik kijk er al naar uit om dit najaar opnieuw de bloederige zombiewereld van John Carpenter’s Toxic Commando in te duiken.