Preview: Directive 8020 - Meer horror en onbetrouwbare personages

Directive 8020 wordt een sci-fi, survival horrorgame dat zich afspeelt in de ruimte. Het verhaal draait om een groep astronauten, waarbij het personage Brianna Young wordt uitgelicht. Zij wordt vertolkt door actrice Lashana Lynch, bekend als Maria Rambeau in het MCU. Dit tweede seizoen introduceert real-time bedreigingen, vernieuwde stealth-gameplay en verbeterde interactieve cinematics. Daarnaast bevat Directive 8020 een turning point-systeem, zodat je op elk moment kunt terugkeren naar een eerder punt om een andere keuze te maken.

In de laatste Dark Pictures-game, The Devil in Me uit 2022, kregen pre-orderaars toegang tot de Curator’s Cut, die ook digitaal los verkrijgbaar was. Hierdoor kon je na het uitspelen van de game nieuwe scenes spelen vanuit het perspectief van andere speelbare personages. Je kon ook nieuwe keuzes maken met andere uitkomsten. Maar het nieuwe turning point-systeem zorgt ervoor dat je al tijdens je eerste speelsessie andere uitkomsten kunt ervaren.

Aan het begin van de Directive 8020-demo kan ik kiezen tussen de moeilijkheidsgraden forgiving, classic en survival (survival is zonder turning point-systeem). Dit keer wordt het commentaar niet door The Curator, maar door Laura Eisele verteld. In Directive 8020 hangt de toekomst van de mensheid af van haar en de andere crewleden van het koloniale ruimteschip Cassiopeia. Dit schip is onderweg naar de planeet Tau Ceti f. Terwijl ze door de ruimte zweven, worden ze achtervolgd door een alienorganisme dat zich kan voordoen als elk crewlid. De crew moet een manier bedenken om dit organisme te verslaan, zodat ze de ruimtereis kunnen overleven. Niemand is te vertrouwen, omdat ieder crewlid zo maar eens nep kan zijn. Kies je ervoor om dit organisme, vermomd als crewlid, neer te schieten, of blijkt het achteraf de echte persoon te zijn? Dit komt het beste naar voren in de beelden die afgelopen zomer zijn uitgebracht.

Maar het alienorganisme hoeft niet altijd als crewlid vermomt te zijn. Ook de ware ‘lelijke’ alien komt naar voren in sommige scenes, en dan is het een kwestie van wegrennen om te overleven, waarbij het rennen ongetwijfeld gepaard gaat met quick-time events. Dit zijn dus de real-time bedreigingen.

De eerste episode genaamd Little Star begint met een cutscene. Het grote ruimteschip is te zien terwijl op de achtergrond een space achtige sound speelt. Vervolgens zie ik een schoonmaakrobot door de gangen van het schip rijden. Een van de crewleden wordt wakker in haar kabine, terwijl een ander crewlid een spelletje speelt op het apparaat dat aan haar arm zit. Dit wordt ondersteunt met een upbeat muziekje en vormt een vrolijk begin van de game.

Tomas Carter is de sleep technician die aan boord een plantje snoeit. Hij zweeft wat rond in het ruimteschip, maar na wat rondzweven, komt hij dankzij magnetische schoenen weer aan de “grond”. Plots vindt er een explosie plaats en gaat er een alarm af. Een ‘system error’ wordt gemeld en een ander crewlid genaamd Simms wordt geïntroduceerd. De systeemfout wordt uitgelegd door The Oracle. Dit is het computersysteem dat spreekt en aangeeft dat er een gat is gedetecteerd. Het is een sterke intro waarin van alles gebeurt, en vanaf dit punt kan ik dan ook mijn eerste keuze maken die het verhaal beïnvloedt.

Ik krijg de keuze of ik eerst The Oracle wil benaderen. Ik kies voor benaderen en The Oracle komt met een rapportage over wat er precies misgaat. Nadat ik door een hal ben gelopen met daarin een groot standbeeld, waaronder de tekst “Humanity first, at any cost” staat, krijg ik opnieuw een keuze opgelegd. Ga ik het gat handmatig repareren? Of kies ik op aanraden van The Oracle voor een systeem-reboot?

In de volgende scene speel ik als Tomas Carter en loop ik samen met Simms rond. Het missiedoel is om het gat te repareren, dat zich overigens aan de buitenkant van het ruimteschip bevindt. Eenmaal op het bovendek aangekomen, loop je heel traag in je astronautenpak rond. De sterrenhemel ziet er heel mooi uit, en zodra we het gat naderen, volgt een cutscene die er heel slick uitziet. De muziek op de achtergrond klinkt erg mysterieus, met een ‘space’ achtige soundtrack. Tijdens een interactie tussen Carter en Simms kan ik uit twee simpele dialoogopties kiezen. We dichten het gat, maar nog voordat we terugkeren naar de luchtsluis gaat er iets goed mis. Hierna ontgrendel ik het turning point-systeem en kan ik de vorige scene kiezen om deze situatie misschien wel te voorkomen.

Net als in de voorgaande Dark Pictures-games zijn de controls vrij eenvoudig. Zo kun je met D-pad omhoog het missiedoel weergeven, en door de linkerstick in te drukken kun je rennen. En door de linkerbumper ingedrukt te houden, kun je sneller lopen tijdens rondkruipen. De rechterbumper gebruik je voor je zaklamp, en door de rechtertrigger ingedrukt te houden in combinatie met de vierkant-knop op de DualSense-controller, kun je met de scanner een deur openen.

Daarna volgt een andere scene waarin Carter de stem van zijn dochter Luna hoort. In de verte ziet hij een persoon in het donker staan. Je kunt kiezen die te benaderen of weg te rennen. Ik besloot de persoon te benaderen, maar moest alsnog wegrennen. Ik wilde zien wat er gebeurt als ik niet wegren, en wat volgde is dat die persoon me in koelen bloede doodde met een elektrisch wapen. Carter ziet zijn leven voorbijflitsen, maar ook hier zijn nog twee andere scenario’s mogelijk.

Er volgt een nieuwe poging. Maar als ik in de rewind wel weg ren, komt die persoon via het oppervlak boven het plafond me nog steeds achterna. Ik moet wegsluipen naar mijn kamer en gelukkig weet ik hierin te slagen. Deze optie heet overigens ‘easy exit’. Vervolgens klopt die persoon op de deur en komt de kamer binnen. Ook in deze scene wordt Carter in koelen bloede vermoord. Wat een horror. Dit was ook een van de keuzes. Zou het derde scenario dan de enige optie zijn om te overleven? We gaan het zien als Directive 8020 over drie maanden uitkomt.

Directive 8020 ziet na drieënhalf jaar bijna het daglicht. Als fan van The Dark Pictures-franchise en na het spelen van de gamescom-demo ben ik ervan overtuigd dat Supermassive de franchise met de start van dit tweede seizoen naar een hoger niveau tilt. Het turning point-systeem, real-time bedreigingen, vernieuwde stealth en verbeterde cinematics moeten hiervoor gaan zorgen. Ik kijk ernaar uit om de game rond release samen met Beastofdestruct te spelen en een dual-review te schrijven voor SideScroller. De scifi-ruimtehorror-setting trekt ongetwijfeld nieuwe spelers aan. Natuurlijk blijft het nog altijd een verhaalgedreven game met keuzemogelijkheden en veel dialogen, maar als we Directive 8020 moeten vergelijken met de traditionele ‘point-and-click’-games dan is Directive 8020 allang dat niveau overstegen. De demo bestond uit het begin van de eerste episode, en speelde ik binnen dertig minuten uit. In het menu zag ik dat de game acht episodes bevat, dus er valt nog genoeg nieuwe content te ontdekken als de game op 12 mei uitkomt.

Directive 8020 moet op 12 mei uitkomen voor Xbox Series, PS5 en PC.